 Diagnostiek |
|
|
|
 Therapie |
|
|
|
 Service |
|
|
|
 Revalidatie |
|
|
|
 Golfer´s Corner |
|
|
|
|
De top lonkt! |
Een indrukwekkend verhaal van een herniapatient over pijn, angst, eerzucht en een happy end
 |
|
Oliver Blam met dr. Hoogland |
|
Het begon allemaal in maart 2004, toen ik begon met de voorbereiding op de beklimming van de Kilimanjaro. Het was een langgekoesterde wens en ik overtuigde een van mijn beste vrienden ervan dat het een geweldig idee was. We zouden na de beklimming onze vrouwen ontmoeten in Tanzania voor een camping-safari van een week (kamperen in de wildernis, niet op campings!). Daarna zouden we nog een strandvakantie doorbrengen op Zanzibar. Kortom: een droomscenario!.
Plotseling kreeg ik een beetje pijn in mijn linkerbeen, ontstaan zonder echte aanleiding. En het was ook weer niet zo erg dat je er veel aandacht aan gaf. Destijds gingen we met vakantie naar Mexico, en na een zeer geslaagde trip was de pijn vergeten.
In mei kwam de pijn terug. Tot overmaat van ramp zat ik toen ook nog midden in de voorbereidingen van mijn huwelijk. Ik ging naar de dokter, die mij verwees naar een fysiotherapeut. Die zei dat de pijn uit mijn rug kwam. Ik voerde het complete programma uit: speciale oefeningen, massages en hot packs. Echter, elke dag werd de pijn een beetje erger. De eerste keer dat de pijn een echte stoorzender was, was de ochtend van mijn bachelors party in Hamburg. Bij mijn huwelijk moest ik, elke keer als gezeten had, minstens 5 seconden wachten voor ik pijnvrij verder kon. En tijdens onze fantastische huwelijksreis in Griekenland werd de pijn van dag tot dag erger. Na thuiskomst maakte ik direct een afspraak met een orthopeed. Er werd een MRI gemaakt en de diagnose was : hernia L5-S1. Er werd grof geschut ingezet: zware pijnstillers, fysiotherapie, massages en hot packs. Toen dat allemaal niet hielp werden CT-gestuurde injecties toegediend. Intussen kon ik al 2 maanden niet meer werken, en dan word je hier al snel een moeilijk geval en denkt iedereen er het zijne van. De pijn werd zelfs zo erg dat de zwaarste medicijnen geen soelaas meer brachten.
Uiteindelijk adviseerde mijn orthopeed me een operatie. Een klassieke operatie wel te verstaan. Toen ik zelf op het internet ging zoeken, en hem vroeg naar minimaal invasieve alternatieven, deed hij dat af met – ik citeer: ‘Spaceship Enterprise en James Bond’! Ook elders kreeg ik niet echt medewerking: toen ik bij mijn (particuliere) zieketekostenverzekering informeerde naar de Alpha Klinik (overigens niets dan lof!) werd mij verzekerd dat daar hoogprofessionele specialisten werkten. Een rest risico kon echter nooit worden uitgesloten en een deel van de behandeling zou ik zelf moeten betalen.
Toen de pijn ondraaglijk werd, pakte ik op een maandag eind augustus de telefoon en nam contact op met de Alpha Klinik. Iedereen was erg aardig. Ik vertelde van mijn plan om de Kilimanjaro te beklimmen. En bovendien zou mijn schoonzusje op 11 september gaan trouwen. Woensdag moest ik voor onderzoek komen en, indien nodig, zou ik de volgende dag geopereerd kunnen worden. En zo ging het: op 2 september werd ik door dr. Hoogland endoscopisch geopereerd. Na de operatie kwam een heel aardige verpleegster de uitslaapkamer binnen en zei dat ik moest opstaan en naar mijn kamer lopen. Ik dacht dat ze gek was en vroeg het voor de zekerheid twee keer na: inderdaad, voorzien van een korset liep ik zelf naar mijn kamer! Nog dezelfde avond ben ik, aanvankelijk angstig en voorzichtig, gaan wandelen. Idioot, maar waar! Vrijdags ging ik samen met mijn vrouw per trein terug naar Frankfurt, ongelooflijk. En op 11 september kon ik ‘gewoon’naar de trouwerij. Ik heb sinds de operatie geen pijn meer gehad!
In oktober ben ik al weer gaan werken. De Kilimanjaro droom hebben we voor de zekerheid een jaar opgeschoven, hoewel er volgens dr. Hoogland geen enkel bezwaar was.
In december 2005 was het dan uiteindelijk zover: mijn droom werd werkelijkheid.
De ontmoeting met onze vrouwen ging helaas niet door: in de tussentijd zijn we de gelukkige ouders geworden van onze prachtige dochter Laura.
Oliver Blam, Frankfurt am Main
|
|
|
Oliver Blam en zijn gids na de beklimming van de Kilimanjaro |
|
|
|
|
|
De top van de Kilimanjaro, 5895 meter boven de zeespiegel |
|
|
|
|
Meer Nieuws:
|
|
 Opereren beter dan injectie!
02.04.2008. Nieuwste studie in Spine Journal bewijst:
Operatie bij hernia geeft duidelijk betere resultaten dan conservatieve therapie.
|
|
|
 Endoscopy Workshops
15.02.2007. Dr. Hoogland´s interactive endoscopy workshops for spine surgeons will take place on February 23-24, April 13-14 and July 13-14.2007. |
|
| © 2001-2008 Alpha-Klinik GmbH. Impressum |
|