 Diagnostiek |
|
|
|
Therapie |
|
|
|
Service |
|
|
|
Revalidatie |
|
|
|
Golfer´s Corner |
|
|
|
|
 De Active L discusprotheses van Drs Zeegers |
Mijn naam is Joost van Luyt, 39 jaar oud en ben sinds juli 1989 rugpatiënt. Door een ongelukkige val in een luik van een schip kreeg ik hevige problemen aan drie tussenwervelschijven. Niveau L3-L4, L4-L5, L5-S1 waren niet meer in tact. Na vele onderzoeken en behoorlijk wat onbegrip tussen medici en patiënt kwam vast staan dat ik een zodanige aandoening had die moeilijk te opereren zou zijn. Spondylodese (vastzetten) was ook géén optie…..het zat immers op 3 niveau’s fout. Vele therapieën en gips korsetten verder was het onvermijdelijk dat ik op 28 juni 1990 geopereerd werd aan L4-L5. Er zat een forse hernia.
De neurochirurg liet me na de operatie weten dat ik het rustig aan moest gaan doen in m’n leven. Volgens hem zou ik absoluut nog " aan de beurt" komen met niveau L5-S1. De raad van de neurochirurg heb ik opgevolgd, ik had geen keus. Mijn leven ging op een redelijk normale manier verder, ik had behoorlijk wat beperkingen maar door m’n positieve instelling ben ik er niet aan onderdoor gegaan.
Door een hoestbui ging ik op een donderdagmorgen in december 1996 onderuit. De pijn was zo heftig dat ik drie dagen later op zondagmorgen werd geopereerd. Het was wederom een forse hernia op L4-L5.
Het leven ging verder, alleen mijn rug werd steeds zwakker. Ik kwam om de veertien dagen in een bepaalde dwanghouding te staan. Middels spierverslappers en veel rust was het meestal na vier dagen weer over. Dat ging jaren op deze manier door. Tot twee jaar geleden. De dwanghouding werd één keer per week en kon niet meer met spierverslappers verholpen worden. Het werd steeds hardnekkiger. Ik lag overdag vaker in bed dan dat ik op m’n werk kon zijn. Een osteopaat heeft lang goed werk geleverd maar ook hij moest erkennen dat dit niet lang op deze manier door kon gaan.
In de 10 jaar na de 2e operatie ( 1996 t/m 2006 ) ben ik nooit meer bij m’n huisarts geweest met mijn rugprobleem. Wat moest ik ? ….. aanhoren dat er niets aan te doen was. Dat wist ik ook wel. Pijnstillers slikte ik niet, dus ik hoefde ook niet naar de huisarts. Ik kreeg schrik dat "het circus van de medische molen" weer opnieuw zou beginnen. Ik kwam erachter dat ik mijn rugprobleem diep onder in een "la" had liggen, achter slot en grendel.
Afgelopen januari werd de pijn voor mij ondraaglijk. Ik kon zowel privé als zakelijk niet meer functioneren. Ik wist, nù moet er iets gebeuren. Via kennissen kwam ik aan de website van de AlphaKlinik. Daar trof ik de naam van Drs. Zeegers. Ik heb veel over hem gelezen op het internet. Op een maandagmiddag achter m’n bureau zittend was ik het ineens helemaal zat. Ik trok de stoute schoenen aan en vulde op Zeegers website het medische formulier in. Ik kreeg hem diezelfde avond nog aan de lijn. Voor een goede diagnose wilde hij me eigenlijk liever zien. Begrijpelijk natuurlijk. Mijn vrouw en ik reisde af naar München om daar in één dag een volledige anamnese te krijgen. Via MRI, Röntgenfoto’s, spierkrachtonderzoek, bewegingsonderzoek een neurologisch onderzoek en een lichamelijk gezondheidsonderzoek werd in een aantal uren duidelijk wat mijn rug mankeerde en wat de eventuele oplossing zou kunnen zijn…. 2 misschien 3 discusprotheses. Het "samen" inzichtelijk krijgen van "mijn" probleem gaf me een heel prettig gevoel. En dat alles in één dag ! Ik wist ….. hier ligt de oplossing, dit voelt goed !
|
|
Terug in Nederland ging ik naar m’n huisarts. Ik wilde hem betrekken in mijn ervaring met Drs Zeegers. Hij raadde mij aan een second opinion uit te laten voeren en wel in de St. Maartens kliniek te Nijmegen. Tijdens het consult van de second opinion, twee weken later, voelde ik een bepaalde spanning. Er was onbegrip, de orthopeed en ik lagen duidelijk niet op één lijn en de opinie van deze man was in mijn ogen zéér gekleurd. Hij nam niet de moeite om naar de foto’s te kijken die ik had meegekregen van de AlphaKlinik. Ook de diagnose uitgedrukt in de anamnese die op het bureau lag was volgens hem niet van belang. Door naar mij te kijken wist de desbetreffende Orthopeed al genoeg. Ik kon een spuit krijgen tegen de pijn en moest gewoon weer "alles" gaan doen. Mijn vrouw die ook bij het gesprek aanwezig was kwam voor het eerst in aanraking met Nederlandse medici ….. ze was des duivels.
Mijn huisarts kon naar zijn zeggen ook niet achter me gaan staan. Discusprotheses waren in Nederland nog niet erkent.Tijdens het laatste bezoek aan mijn huisarts belde deze met de telefoon op de speaker zodat ik mee kon luisteren, een bevriende orthopeed van het Elkerliek Ziekhuis in Helmond. Op de vraag wat hij vond van discusprothese was het antwoord."zeker niet aan beginnen". Hij baseerde zijn stelling op een ervaring van een discusprothese-operatie van 18 jaar geleden …..Ik wist genoeg.
Als ik de goede ervaring die ik in München met Drs Zeegers NIET had opgedaan, dan was mijn rugprobleem terug de "la" ingegaan. Voor mij en zeker voor mijn vrouw werd duidelijk waarom ik deze "la" zolang gesloten had gehouden
|
|
Ik besloot meteen een afspraak te maken met Drs Zeegers. Twee weken later op 16 maart 2007 werd ik geopereerd. De niveau’s L4-L5 en L5-S1. kregen een discusprothese. L3-L4 werd bij nader inzien, zoals je ook kunt zien aan de foto’s, ongemoeid gelaten.
Na het ontwaken uit de operatie moest ik het bed uit om naar m’n kamer te lopen. Natuurlijk ging ik op m’n benen staan……WAT EEN ERVARING ….. Ik was meteen helder……ik voelde m’n hakken ……ik voelde de bal van m’n beider voeten …….ik stond als een huis !! De pijn die de operatie met zich meebracht, stond in schril contrast met de pijn die ik normaal in m’n benen voelde.
De revalidatie in Duitsland duurde zes dagen.Thuis aangekomen voelde ik me herboren. Na één week hervatte
ik m’n werk….ik kon eindelijk na al die jaren weer eens normaal 8 uur functioneren !
Nu, 7 weken later ben ik al vele ervaringen rijker. Géén pijn bij het opstaan uit een stoel …..Géén pijn tijdens het hoesten……Géén pijn tijdens het stil staan ……Géén pijn na de stoelgang …..Géén pijn als ik ‘s morgens wakker word…..Géén pijn …..Géén pijn.
De energie die ik ieder dag door de pijn in m’n lichaam verloor, blijft er nu inzitten. Als ik ’s morgens wakker word ben ik geestelijk en lichamelijk helemaal fit. Het herstel na een “zware” dag kon in het verleden dagen duren, nu nog maar enkele uren.
Mijn oudste zoon van 6 keek laatst stom verbaasd: “ papa kan hardlopen “. Mijn jongste zoon van 1 jaar kan ik nu voor het eerst, zonder pijn, opgetild in m’n armen sluiten.
Dit zijn mijn “rug”ervaringen van de laatste achtien jaar. Het eerste contact met Drs Zeegers is februari jongstleden, nu drie maanden geleden. Morgen ga ik terug naar München om de geweldige ervaring met Drs Zeegers en de rest van het team van de AlphaKlink af te sluiten.
Hoe bedank je iemand die je op zo’n geweldige manier heeft geholpen ……..?
In het verleden wilde ik niet praten over mijn rug en de pijn. Ik vond het niet leuk en al helemaal niet opbouwend. Mijn rug is er nu één geworden om trots op te zijn ...... en dat mag natuurlijk wèl iedereen weten !
Joost van Luyt
|
|
Meer Nieuws:
|
|
 Opereren beter dan injectie!
02.04.2008. Nieuwste studie in Spine Journal bewijst:
Operatie bij hernia geeft duidelijk betere resultaten dan conservatieve therapie.
|
|
|
Endoscopy Workshops
15.02.2007. Dr. Hoogland´s interactive endoscopy workshops for spine surgeons will take place on February 23-24, April 13-14 and July 13-14.2007. |
|
|
De top lonkt!
06.12.2006. Een indrukwekkend verhaal van een herniapatient over pijn, angst, eerzucht en een happy end |
|
| © 2001-2008 Alpha-Klinik GmbH. Impressum |
|
